En alsof het geschreven moest worden…
We trokken met 16 kerels richting Ho Heide, vastberaden en met een rugzak vol Herk-historie. Na een vroege 1-0 achterstand wisten we meteen wat ons te doen stond. Rug rechten, borst vooruit. De gelijkmaker hing al snel in de lucht en viel ook. Niet veel later volgde de 2-1, netjes afgewerkt door… jawel, de coach himself. Sommige dingen verleer je duidelijk nooit.
En dan kwam het moment waar nog lang over nagepraat zal worden. Een sublieme controle, gevolgd door een fenomenale hak van Dennis Leurs: bal tegen de netten, pure poëzie. Nostalgie met een hoofdletter N.
Maar ja… voetbal zou voetbal niet zijn zonder wat drama. De man met de fluit besloot dat het welletjes was: twee keer de bal op de stip en een rode kaart. Zoals een wijs man ooit zei: “De scheidsrechter heeft altijd gelijk… zelfs als iedereen, inclusief hijzelf, dat even vergeten is.” 😉
Maar zelfs dat hield onze HERKIES niet tegen. Wat volgde was een krachtig statement van waar deze club voor staat. Onze eigen jeugdspelers – 17 en 18 jaar jong gesteund door ervaring langs én op het veld. Spelers uit de eerste ploeg en enkele clublegends stonden er niet om te schitteren, maar om deze jongens te dragen, te coachen en speelkansen te geven. En die kans hebben ze met beide handen gegrepen.
Het was lang geleden dat de tribune nog zo daverde, niet alleen door de goals, maar door het besef dat hier, ondanks het afgelopen seizoen, toekomst op het veld stond.
Jongens die vechten voor het shirt, die leren in een derby, en die groeien dankzij vertrouwen.
Eindstand 3-5!
Op 28/2 wacht de volgende buur: Stevoort. Als we deze vibe vasthouden, komt dat helemaal goed. De toekomst? Die ziet er, met dit DNA, geel-blauw en rooskleurig uit. 💛💙
Een reactie achterlaten
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.